We schrijven het seizoen 2014/2015. Feyenoord maakt zich op voor de beslissende play-offwedstrijd waarmee het de groepsfase van de Europa League kan bereiken. Een week eerder was de uitwedstrijd tegen Zorya Luhansk in een 1-1 gelijkspel geëindigd en dus diende de klus in de eigen Kuip afgemaakt te worden. Een avond die glorieus begon en glorieus werd afgesloten, maar die even gitzwart leek te eindigen. De Kuip vloekte collectief en onophoudend, totdat een van de meest onvoorspelbare spelers uit de toenmalige selectie opstond: Elvis Manu, vereeuwigd als de beul van Zorya Luhansk.
De wedstrijd startte voortvarend voor de ploeg van Fred Rutten. Na ruim een kwartier ramde Mitchell te Vrede de bal achter doelman Sjevtsjenko en nog binnen het halfuur maakte Ruben Schaken de tweede Rotterdamse treffer. Rotterdam-Zuid lachte en zag de Europa League steeds dichterbij komen, zeker toen de Oekraïners vlak na de rust met een eigen doelpunt voor de 3-0 tekenden. Feyenoord zou Feyenoord echter niet zijn als de wedstrijd niet meer spannend gemaakt zou worden en het publiek kreeg dan ook waar het bang voor was: Zorya Luhansk kwam via twee dode spelmomenten terug tot 3-2 en tien minuten voor tijd wist de ploeg met een schot van geruime afstand zelfs hun derde treffer in de Kuip te noteren. Het Legioen tierde, schold en vreesde. Een uitschakeling was akelig dichtbij. Feyenoord opende de jacht op de winnende vierde treffer, met de ingevallen Anass Achahbar en Elvis Manu binnen de lijnen. Een vloedgolf van ontlading was in de maak, met dank aan de twee jeugdexponenten.
De blessuretijd tikte weg in het nadeel van Feyenoord. De supporters schreeuwden en persten het laatste beetje hoop uit hun stembanden. Achahbar ontving de bal, halverwege de helft van Zorya Luhansk. Iedereen verwachtte dat de bal de zestien in gepompt zou worden, zoals het afgelopen kwartier non-stop het devies was geweest. Achahbar koos echter voor een strakke inspeelpass op Manu, die zich in het strafschopgebied van de tegenstander bevond. Bij de aanname van de vleugelaanvaller sprong de bal omhoog, maar hij bleef in balbezit. Met zijn rug naar de goal toe en omringd door drie verdedigers zag de situatie er nog niet erg kansrijk uit, maar Manu draaide om zijn as, frommelde zich langs zijn tegenstanders en passeerde de Oekraïense doelman. Gekkenhuis. Een compleet gekkenhuis. Mensen vlogen over elkaar heen, knuffelden alles en iedereen en zaten onder het bier. Rotterdam-Zuid stond volledig op z’n kop, want zojuist geschiedde hetgeen waar niemand meer écht in geloofde.
Manu rende met ontbloot bovenlijf langs de tribunes. Hij was even de koning van de Kuip, zoals hij zich toe liet juichen door tienduizenden uitzinnige supporters. Feyenoord was dankzij hem door het oog van de naald gekropen en dat wist hij dondersgoed.
Schijnbeweging 