De pro’s en cons van Steven Berghuis

De bal wordt richting de rechterkant van het veld gestuurd. Daar, aan de zijlijn geplakt, wacht Steven Berghuis. Met de onderkant van zijn linkervoet neemt hij de bal aan en draait hij richting de goal van de tegenstander. Terwijl hij de bal naar voren drijft wordt de Kuip iets luidruchtiger: het Legioen weet wat er kan gebeuren wanneer Berghuis de bal ontvangt. De vleugelaanvaller leeft voor aanvallend voetbal en zal nooit een bal níet geven wegens het risico op balverlies. Berghuis mag dat, want in de Kuip weten ze wat ze ervoor terugkrijgen: 18 doelpunten en 14 assists in het seizoen 2017/2018, 12 doelpunten en 12 assists in het seizoen 2018/2019. Geen misselijke score voor een buitenspeler.

De afgelopen seizoenen toonde Berghuis zich een frivole, sierlijke voetballer met een gezegend linkerbeen die dus niet alleen leuk een balletje kan trappen, maar ook rendement aan zijn speelstijl wist te koppelen. In zijn laatste jaar bij AZ liep de linkspoot één op twee, waarmee hij al aantoonde ook op het hoogste niveau te kunnen scoren. De afgelopen twee jaren zette hij deze vorm voort, na een mislukt avontuur bij het Engelse Watford. In dit mislukte avontuur schuilt ook meteen het grote vraagstuk omtrent Berghuis: is de rechtsbuiten goed genoeg voor het buitenland? Hij is inmiddels 27 jaar en heeft bewezen dat hij tot de beste spelers van de Eredivisie behoort. Echter is de laatste jaren helaas te vaak gebleken dat goede prestaties in de Eredivisie geen garantie bieden voor een succesvolle buitenlandse carrière. Wat zijn de sterke punten van Berghuis waarmee hij zich ook in het buitenland kan onderscheiden, en wat zijn de minder sterke punten van de buitenspeler die hem op zouden kunnen breken?

De pro’s van Berghuis

Traptechniek

Berghuis beschikt over een ontzettend goede trap in zijn linkerbeen. In de buurt van de vijandelijke goal is dat dodelijk, want wanneer hij tijd krijgt om aan te leggen en een hoek uit te kiezen is het vaak doeltreffend. Natuurlijk krijgt hij in de Eredivisie meer tijd en zijn de keepers van een minder hoog niveau, maar met zijn linkerbeen kan Berghuis ook in buitenlandse competities ongetwijfeld voor gevaar zorgen.

Inzicht

De rechtsbuiten beschikt over een uitstekend oog voor bewegende spelers. Diepgang bij middenvelders en opkomende backs wordt vrijwel altijd opgemerkt en ook zelden genegeerd. Indien er te weinig beweging is bij zijn medespelers, kiest Berghuis ervoor om de spits in te spelen en vervolgens zelf de loopactie te maken. Hoe dan ook, wanneer Berghuis aan de bal is, ontstaat er dreiging.

Rendement

Zoals gezegd beleefde Berghuis cijfermatig twee erg goede seizoenen. Een buitenspeler die twee jaar op rij betrokken is bij respectievelijk 32 en 24 doelpunten in de competitie, mag tevreden terugkijken. Daar komt bij dat Berghuis niet de vaste strafschoppennemer is van Feyenoord; afgelopen seizoen scoorde hij er twee, de jaargang daarvoor niet één.

De cons van Berghuis

Wisselvalligheid

De 12 doelpunten en 12 assists van het recente seizoen klinken dus mooi, maar verbloemen ook een hoop. In een seizoen waarin Feyenoord al vroeg knock-out werd geslagen op het Europese toneel en in de titelrace, wist ook Berghuis zich niet te onttrekken aan het soms teleurstellende niveau. De vleugelspeler leed teveel balverlies, zowel in zijn passing als in zijn dribbels, en wist het team ondanks zijn kwaliteiten en ervaring niet op sleeptouw te nemen.

Houding

Berghuis kan soms erg geïrriteerd overkomen. Richting medespelers uit zich dat in misgebaren en een verongelijkte blik, kortom: een houding waarmee hij uitstraalt weinig tot geen respect voor de ander te hebben wanneer diegene niet doet wat Berghuis in gedachten had. Ook op de training waren er een paar akkefietjes die de media haalden, zoals de totaal onnodige schop die Berghuis uitdeelde aan Sven van Beek. Onprofessioneel en kinderachtig.

Fysiek

Wanneer we beoordelen of een speler het gaat redden in het buitenland, spelen naast zijn voetbaltechnische kwaliteiten ook zijn fysieke capaciteiten een rol. Vooropgesteld is Berghuis zelden geblesseerd en vrijwel altijd in staat om de negentig minuten vol te maken. Van de andere kant is Berghuis niet de snelste buitenspeler en is hij ook geen voetballer die het moeten hebben van zijn kracht.

Al met al zou Berghuis in voetbaltechnisch opzicht in staat moeten zijn om een buitenlands avontuur tot een succes te promoveren. Zaken als zijn wisselvalligheid, zijn houding en zijn middelmatige fysieke capaciteiten kunnen absoluut een obstakel vormen, maar deze zijn grotendeels te beperken wanneer hij speelt in een voetballende, dominante ploeg die zoveel mogelijk de bal in haar bezit wil hebben. Bij een dergelijke spelopvatting gedijt Berghuis simpelweg het best en etaleert hij het gemakkelijkst zijn klasse. De Europese top is te hoog gegrepen voor de buitenspeler, maar een subtopper in een mooie competitie zou best nog wel eens profijt kunnen hebben van de fijnbesnaarde linkspoot.

De aankopen van Feyenoord langs de meetlat

Na een onovertrefbaar seizoen waarin het kampioenschap werd behaald en Dirk Kuyt zijn eigen droom schreef, is het daaropvolgende seizoen inmiddels al weer twaalf speelrondes oud. Vooralsnog lijkt Feyenoord nu al bezig aan een verloren jaargang, met een achterstand van veertien punten op koploper PSV. Het vertrek van aanvoerder Dirk Kuyt, evenals dat van sterkhouders Kongolo, Karsdorp en Elia, is in dat opzicht niet te verwaarlozen. Technisch directeur Martin van Geel haalde wel een aantal aankopen naar de Kuip, maar hoe presteren zij eigenlijk? Nu het seizoen voor een kwart onderweg is, is het tijd voor een eerste beoordeling.

Kevin Diks: de rechtsback kan inmiddels al weinig meer goed in de ogen van de Rotterdamse supporters en oogt sinds zijn eerste optreden onzeker. Hij maakt niet de juiste keuzes en toont vooralsnog niet aan te beschikken over de verdedigende dan wel de aanvallende kwaliteiten die gevraagd worden van een rechtsback van Feyenoord.

Beoordeling: 4

Ridgeciano Haps: de van AZ overgekomen linksback presteert redelijk en onderdrukt zelden de neiging om mee ten aanval te trekken. Zijn snelheid en uithoudingsvermogen verklaren zijn aanvalslust, maar erg effectief is het nog niet geweest. Desondanks zal zijn drang naar voren vermoedelijk nog wel zijn vruchten gaan afwerpen.

Beoordeling: 6

Jeremiah St. Juste: hij is fel in de duels, toont lef en kan situaties voetballend oplossen, maar heeft bijna wekelijks een andere collega naast zich staan. Dat is uiteraard lastig voor een jonge verdediger, maar hij blijft knap zijn eigen spelletje spelen. Door blessures van Botteghin en van der Heijden heeft hij inmiddels een basisplaats in het elftal van Van Bronckhorst.

Beoordeling: 6,5

Sofyan Amrabat: de middenvelder is erg sterk aan de bal, voetbalt graag vooruit en is de zelfverzekerdheid zelve. Na een aantal goede optredens leek hij hierin zelfs iets door te slaan, met ongelukkig balverlies en twee belangrijke tegendoelpunten van Ajax en Shakhtar Donetsk tot gevolg. Hij zal er ongetwijfeld van geleerd hebben en hij is ook ongetwijfeld een aankoop waaraan in de Kuip nog veel plezier beleefd zal worden, maar hij lijkt de laatste wedstrijden te delen in de malaise.

Beoordeling: 6,5

Sam Larsson: de dribbelaar zoekt waar mogelijk altijd de oplossing vooruit en heeft veel oog voor bewegende mensen, maar schroomt het ook zeker niet om zelf voor het doelpunt te gaan. Met zijn dreiging is hij een vooralsnog een goede aanwinst voor de Rotterdammers, die bij meer speeltijd ongetwijfeld nog veel plezier gaat opleveren.

Beoordeling: 6,5

Jean-Paul Boëtius: de terugkeer van de vleugelflitser begon vrij aardig, maar de laatste wedstrijden werd hij meermaals gepasseerd ten faveure van Larsson. Boëtius komt momenteel geen man voorbij en zorgt voor weinig dreiging. Hij zal naarstig op zoek moeten naar de vorm uit zijn beginperiode bij Feyenoord, voordat Larsson hem definitief voorbijstreeft in de pikorde. De buitenspeler heeft de kwaliteiten, maar ze komen er niet meer uit.

Beoordeling: 4,5