Zijn eerste seizoen in Rotterdamse dienst was denderend. Scoren in de voorbereiding tegen Valencia bleek slechts een voorbode voor alles wat hij daarna nog zou aanraken. Met 21 doelpunten en 14 assists leverde hij in het seizoen 2016/2017 een aanzienlijke bijdrage aan het eerste landskampioenschap sinds 1999. Newcastle kwam met een miljoenenbond en werd afgewimpeld, gevolgd door een teleurstellend WK in 2018 en voortdurend blessureleed. Inmiddels vecht Jörgensen tegen zichzelf en alle critici, naarstig op zoek naar zijn bloedvorm van vier jaar geleden.
Hij werd gefileerd door Willem van Hanegem en ook de mannen aan tafel bij Fox Sports waren niet mild: als je vlak voor tijd gewisseld wordt en niets hebt laten zien, dan heb je geen recht om te reageren zoals Jörgensen deed. Trainer Dick Advocaat had na 84 minuten genoeg gezien van de Deense aanvaller tegen FC Utrecht en haalde hem eruit. Logisch, want Jörgensen had geen potten kunnen breken. Vervolgens reageerde Jörgensen verongelijkt, liep hij zonder gedag langs Advocaat en ging hij boos op zijn stoel in de dug-out zitten.
Terecht? Nee, accepteer je wissel wanneer je niets hebt klaargespeeld. Was het een logische reactie? Enigszins. Bij topsport hoort emotie en Advocaat begrijpt dat heel goed. Lieve jongen, zand erover, zo zei de hoofdtrainer direct na de wedstrijd. Jörgensen zit in de knoei met zichzelf, zijn lichaam en zijn vorm. Na aanhoudend blessureleed en een groot gebrek aan wedstrijdritme, kun je niet verwachten dat hij er meteen weer staat. Dat zouden toch juist de ‘experts’ en ex-profvoetballers bij Fox Sports moeten weten? Als er iemand is die op dit moment ongeduldig is, is het Jörgensen zelf wel.
Op een beetje begrip hoeft hij niet te rekenen, ook niet van een groot deel van de supporters. Hulde voor de mensen die hem steunden op de brug bij zijn appartement, want zoals Jörgensen zelf ook aangaf: dat was een van de mooiste momenten van zijn leven, af te lezen aan het kippenvel, de tranen en de brok in zijn keel. Hij wil zó graag presteren, maar het lukt niet. Dan is onvoorwaardelijke steun juist wat onze club mooi maakt én waar Jörgensen baat bij heeft. Of, in ieder geval, méér baat bij heeft dan elke mislukte wedstrijd of boze reactie uitvergroten, en nog eens uitvergroten, en nog eens uitvergroten. Want: Jörgensen zelf baalt nog wel het meest van zijn aanhoudende vormdip.
Natuurlijk moeten we kritisch zijn. We willen meedoen in de vaderlandse top, aanhaken bij het magnaat dat ze in de hoofdstad aan het vormen zijn. Een scorende spits is dan broodnodig. Is het Jörgensen niet? Dat kan, maar laat het dan in ieder geval niet aan ons gelegen hebben, aan de supporters die elke week harder beginnen te schreeuwen om zijn vertrek. Op zondagmiddag vloeken omdat hij de ballen niet vasthoudt, geen kopduels wint en niet scoort, dat mag. Balen van slechte prestaties en opgekropte frustraties, die mogen er op de wedstrijddag uit. Een dag later keur ik ze ook nog goed. Maar laten we daarna weer doen waar we supporter voor zijn: aanmoedigen!
Schijnbeweging 